تزریق فیلر به شقیقه

با تغییر حفره گیجگاهی و قسمت بالایی صورت با فیلر هیالورونیک اسید، افرادی که تخصصشان تزریق فیلر است می توانند ساختار صورت متعادل و جوان تری داشته باشند. تکنیک‌های زیادی برای تزریق فیلر به حفره  گیجگاهی توصیف شده‌اند، از جمله الگوی تزریق فیلر های رقیق تا غلیظ .

تزریق فیلر ناحیه شقیقه

پرکننده‌های شقیقه بر پایه ی هیالورانیک اسید و یا تزریق چربی  از جمله متد های  غیرجراحی هستند که مانند یک لیفت صورت بدون جراحی ، شقیقه‌ها را تقویت  کرده و سبب پرشدن ناحیه مورد نظر و درنهایت ریمادلینگ فرم صورت می شود. آنها با استفاده از ژل اسید هیالورونیک زیست تخریب پذیر (HA)  حجم را به ناحیه مورد نظر  باز می گرداند. هیالورونیک اسید یک قند طبیعی است که از طریق احتباس آب هم سبب افرایش حجم در ناحیه ی تزریق می گردد و هم به  هیدراته نگه داشتن پوست کمک می کند. هیالورانیک اسیدی که جهت این ناحیه استفاده می شد کراسلینک شده می باشد که بتواند حجم را تا مدت زمانی خاصی در ناحیه ی تزریق نگه دارد هیالورانیک اسید های غیر کراسلینک فقط در آبرسانی – حفظ رطوبت پوست و هیدراته کردن و در پی آن جوانسازی پوست بدون ایجاد حجم عمل می نمایند .

ه دلیل وجود آتروفی محفظه چربی سطحی و عمیق صورت,  قسمت  میانی به دلیل تغییرات اساسی در سکوی استخوانی زیرین که به عنوان کاهش قد میانی صورت و تحلیل استخوان دیده می شود، بیشتر مستعد نشان دادن علائم پیری است. تمرکزدرمان های زیبایی  اخیراً از درمان میانی صورت به پرداختن به سایر نواحی تغییر کرده است، حتی اگر نتیجه مطلوب اصلی بهبود  در ظاهر میانی صورت باشد. امیدوارکننده ترین ناحیه صورت برای ایجاد اثرات پیری صورت، ناحیه شقیقه ها است.  شقیقه خود نشانه هایی از پیری صورت را نشان می دهد که شامل کاهش حجم در آن ناحیه ، ایجاد گودی  ، عروق گیجگاهی،  ایجاد قوس زیگوماتیک بالایی است. کاهش حجم در ناحیه شقیقه ها ظاهری سالخورده به  صورت می دهند  زیرا به صورت حالت  “اسکلتی” و سو تغذیه ای می دهد  و در پی آن سبب افزایش سن فرد می شود .

آناتومی ناحیه تمپورال یا گیجگاهی

آناتومی  ناحیه تمپورال بر اساس یک پایه استخوانی متشکل از استخوان های پاریتال، پیشانی، اسفنوئید و گیجگاهی استوار است. بافت های نرم پوشاننده در لایه هایی قرار گرفته اند که شامل ساختارهای عصبی عروقی گیجگاهی است. بافت نرم گیجگاهی از 10 لایه موازی تشکیل شده است که ضخامت آنها بسته به تأثیرات مربوط به سن متفاوت است.

انواع مختلفی از فیلر ها وجود دارند که در واقع همگی آن ها بر پایه هیالورانیک اسید می باشند اما تفاوت در فشردگی بستر فیلر و مقاومت بیشتر آن در تجزیه شدن توسط مکانیسم طبیعی بدن در بافت پوستی می باشد . در واقع این نوع از فیلر ها در اصطلاح فیلر های غلیظ تری نسبت به برخی دیگر از فیلر های می باشند که اصولا در ناحیه لب ها استفاده می گردند و می توانند اثر بخشی بالاتری در این ناحیه داشته باشند .  برخی از فیلر ها هم وجود دارند که هیالورانیک اسید دارند اما به راحتی تجزیه نمی شوند و مدت ۲ سال می توانند در ناحیه تزریق بدون کاهش حجم باقی بمانند مانند فیلر های الانسه اما به طور کلی این نوع فیلرها حتی به هیالورونیداز ماده ی تجزیه کننده فیلر های هیالورانیک اسید نیز تا حد زیادی مقاوم می باشد این فیلر ها  مزیتی که دارند مدت زمان بالایی می توانند در بافت مورد نظر تامین حجم نمایند اما  اگر عمق تزریق درست تعیین نگردد نمی توان به سادگی با استفاده از ماده تجزیه کننده سایر فیلرها آن را تجزیه کرد و نیاز به آن دارد که از تجزیه کننده ها با دوز متفاوت و تعداد دفعات بیشتر استفاده گردد .( نوع  فیلر و غلظت فیلر  با توجه به ناحیه مداخله و صلاحدید پزشک تعیین می گردد) .